صرفاً جهت به روزرسانی

وقتی که هیچ چیزی رو نمیشه اندازه گرفت، انتظار انجام شدنی هم نباید وجود داشته باشه.

من اشتباهم این بود که بعد از فهمیدن قواعد ساختن فلش کارت برای فهمیدن بهتر زبان، همینطور به سراغ کتاب “mindset” رفتم و خیلی برای خودم شاخص و برنامه ای تعیین نکردم.

اما دوست دارم که از فردا، به ازای هر پومودوریی که برای مطالعه کتاب “mindset” وقت میذارم، به همون تعداد پومودورو یا حتی بیشتر، روی ایجاد فلش کارت برای بهتر فهمیدن بخشهای مهم کتاب یا بخش هایی که متوجه نشده ام صرف کنم.

به نظرم اینطور هم کتاب “mindset” رو بهتر درک میکنم و هم تمرینم برای یادگیری زبان، خیلی اثر بخش تر پیگیری میشه.

خیلی خوبه که در آخر آخر روز، بیام یه پومودورو هم به جمع بندی اختصاص بدم. و درنهایت اون جمع بندی رو در اینجا به اشتراک بگذارم.

پومودورو برای زمانهایی است که آدم دوست داره کارهایی رو انجام بده اما کمی تنبلیش میاد، برای همین بهتره که تایمری رو روی بیست و پنج دقیقه ست کنیم و بعد از شنیدن صدای آلارم پایان این 25 دقیقه دست از کار بکشیم و 5 یا ده دقیقه استراحت کنیم، به هر 25 دقیقه، یک پومودورو گفته میشود.

پی نوشت: امروز به یاد دوران کودکی به بازیهای کنسول میکرو مشغول بودم و یکی از مورد علاقه ترین بازی های من “contra” هست که ما یک سری توانایی داریم که باید با کمک اونها موانعی که سر راهمون سبز میشوند رو از بین ببریم، یکی از این توانایی ها شلیک کردن هست، البته با تعداد تیر نامحدود، اما در حین بازی با جوایزی گذرا مواجه میشیم که با غنیمت شمردنشون میتونیم نوع تیر زدنمون رو تغییر بدیم و این تغییر دادن باعث میشه که خیلی راحت تر بتونیم به انتهای بازی برسیم.

هر موقع که من از این جایزه ها میگیرم در بین بازی، با خودم میگم که ای کاش در دنیای واقعی هم از این فرصت ها موجود بود که الان که بعضی از کتابها و وبسایت ها رو میخونم متوجه میشم که استفاده از این کتابها و وبسایت ها و افراد دقیقاً کارکرد همون جوایز در وسط بازی رو داره. یعنی باعث میشه که من راحت تر زندگی رو ادامه بدم.

منظورم از وبسایت، قطعاً متمم هست و افراد هم، محمدرضا شعبانعلی هست.