صرفاً جهت به روزرسانی

من یکی از طرفداران پر و پا قرص سیروان خسروی هستم، این طرفداری به واسطه‌ی سلیقه‌ی موسیقی‌ام و همچنین وسواسی که سیروان خسروی در تولید کارهایی که به بازار عرضه میکنه، بوجود اومده.

داشتم فکر میکردم که وسواسی که سیروان در تولید و انتشار آهنگها و محتوای موسیقی‌اش چقدر میتونه برای من الهام بخش باشه.

اما شاید برای من نوعی که هنوز در ابتدای راه هستم، وسواس به عنوان عاملی بازدارنده و دورکننده از فضای کار کردن و دست به عمل زدن، عمل کنه.

چقدر افراد زیادی که تعداد زیادی از پروژه‌های خودشون رو صرفاً به این علت که هنوز کامل نیست، به بازار عرضه نکرده و هیچوقت هم به سراغ تکمیل کار خودشون نرفته‌اند و کمال‌طلبی کار دستشون داده و اهمال‌کاریشون ثمره‌ی این نوع وسواس بوده.

به نظرم در مقام یک شاگرد، یک کارآموز و یک تازه‌وارد در هر صنعتی، تنها دغدغه‌ای که باید دنبال کنیم این باشد که: کار کردن به هر شکلی و تولید کردن خروجی به هر قیمتی و دایورت کردن تصوراتی که مواجهه‌ی افراد بالادستی و دیگران با خروجی کار ما خواهند داشت.

رید هافمن، بنیان‌گذار لینکدین، میفرمایند که:

اگر هنگام انتشار محصول خود، احساس شرمندگی بهتون دست نداد، پس یعنی خیلی دیر دارین محصولتون رو عرضه میکنین.

محصول ما به عنوان نیروی کار، کارهایی است که به ما سپرده میشه، که یا خروجی قابل مشاهده و ملموس خواهد داشت و یا صرفاً دستیابی به نتیجه‌ای خواهد بود که باید صفر تا صد دستیابی به نتیجه‌ی حاصل شدمون رو گزارش کنیم.

که به نظرم وسواس داشتن، باعث کاهش سرعت ما در انجام کارهای ما و همچنین تردید زیاد در انتشار و به اشتراک‌گذاری خروجی کار خواهد داشت.

باید هر چه سریع‌تر فیدبک‌های مناسب رو به دست بیاریم و اعمال کنیم و به مرور کارمون رو تکمیل کنیم.

قبل از شروع کار هم با یک تصویر بزرگ، کارمون رو آغاز کنیم. بدونیم در نهایت چه خروجی‌ای قرار هست به سمع و نظر مدیر بالادستی‌مون برسه.

حال این ایده رو در قالب یک (MVP) به مدیرمون نشون بدیم و پس از گرفتن تایید به سراغ تولید یک خروجی بزرگتر حرکت کنیم.