طراحی مسیر شغلی

پیش‌نوشت: 

در نوشته‌ی قبل فهمیدیم که اگه میخوایم، تجربه‌ای که از شغلمون بدست میاریم رو و حسی که نسبت به شغلمون داریم رو بهتر کنیم، باید از دیگرانی که در بازار کار حضور دارند، کمک بگیریم.

تنهایی نمیشه، با فکر کردن نمیشه، با عُزلت نشینی هم نمیشه. باید بلولیم تو آدما، باید با آدمای زیادی، “زیاد بُر بخوریم”.

اصل مطلب:

《 وقتی که “زیاد بُر خوردن” رو با “میل به اقدام” ترکیب کنیم و جفت کنیم، نتیجه‌اش میشه یادگیری خیلی سریع و فراهم شدن فرصتهای پشم‌ریزون و تعداد زیادی نمونه‌ی اولیه‌ای که میشه ازشون برای قدم بعدی در زندگی استفاده کرد و بهره برد.

به جهان بیرون قدم گذاشتن ضروریه و صحبت کردن با آدمهای زیادی که همین الان مشغول به انجام کارهایی هستن که ما حدس میزنیم، اون کار خیلی کار باحالیه یا حداقل کنجکاویم بدونیم که چقدر حال میده، واجبه.

این مرحله همون تحقیقیه که طراحان خفن قبل از دست به سیاه و سفید زدن، انجام میدن.

و نکته‌ی جالب ماجرا اینجاست که وقتی شما شروع میکنی به “زیاد بُر خوردن”، متوجه میشی که اصن تنها نیستی، خیلی از آدمای دیگه هستن که سوالات مشابه تو دارن و کلی دغدغه‌های مشترک بینتون هست.