چگونه در گلچین محتوا خوش سلیقه باشیم

نوشته‌ی قبل، به شرط کامل خونده شدنش، این مفهوم رو میرسوند که، ما در طول روز غذاهای زیادی هست که بهمون تعارف میشه، اما ما یک معده که بیشتر نداریم، برای همین از اون همه غذا باید گلچین کنیم.

حالا امروز در مورد گلچین کردن میخوام صحبت کنم.

چطور گلچین کنیم.

چطور از این مِنوی بلندبالای غذای محتوایی بتونیم مفیدترین و خوشمزه‌ترین رو انتخاب کنیم.

اولین گام این هست که از آدمهای اهل رستورانهای محتوا و کافه‌ باز حوزه‌ مطالعه، میتونیم کمک بگیریم. بپرسیم که کدوم محتوا خوشمزه‌تره. کدوم به درد نخور تره.

دومین گام این هست که از اولین غذای لیست شروع کنیم و بریم تا پایین، شاید عمرمون قد نده که بتونیم یک غذا رو دو بار مصرف کنیم.

سومین گام این هست که میتونیم گوگل کنیم. اسم رستوران محتوایی رو و ببینیم محتوایی که داخل این رستوران سرو میشه چه کیفیتی داره و نفرات قبلی چه کامنتی نوشتن.

بعد از اینکه حداقل یکی از سه گام بالا طی شد و محتوای منتخب سفارش داده شد، نباید دست به قاشق و چنگال زد.

باید بو بکشیم، ببینیم بوی محتوا چطوریه.

اگر با عطر محتوا اوکی بودیم، میتونیم با خیال راحت دست به قاشق بشیم و از محتوامون لذت ببریم.

اما یک نکته:

ما در طول روز با انواع هله و هوله‌ی محتوایی سیر میشیم. یعنی خیلی کم پیش میاد که دهن مغز ما نجنبه، خلاصه همیشه دهن مغز ما پره و کم پیش میاد که گرسنه باشه.

هله و هوله دیدین چه بلایی سر سلامتی ما میاره؟ دیابت، چربی، چاقی، … دیگه نمیتونیم چالاک و فرز و سریع باشیم.

گرسنگی محتوایی چیه؟

دیدین که چند ساعت غذا نمیخوریم، هیچ هله و هوله‌ای هم نمیخوریم، چه قار و قوری میکنه شیکممون؟ اگه شدید باشه که دست و پامون هم میلرزه از گرسنگی.

اما گرسنگی محتوایی یعنی اینکه ذهن ما بخواد قار و قور کنه و شروع کنه به ضعف کردن و پدر ما رو در بیاره که ما رو وادار کنه که یه محتوایی رو پرت کنیم جلوش.

میشه یه ساعاتی از روز رو تعیین کنیم که هیچ محتوایی رو به مغزمون ندیم. بذاریم تو حال خودش باشه و یه کمی گرسنه بشه.

کارهایی مثه پیاده روی بدون موسیقی، بدون همراهی کسی و فقط پیاده روی.

اشتهای محتوایی چیه؟

دیدین که این آدمهایی که منظم باشگاه میرن و هیکلهای روی فرمی هم دارن رو؟

دیدین که با چه ولعی، چه حجم زیادی از غذا رو میبلعند؟

از هر کسی در مورد اشتهای این دوستان بپرسین، همه بهتون میگن که بابا اینا خیلی میسوزونند. باید اینجوری بخورند و گرنه نمیتونن ورزش کنن.

خب باشگاه دنیای محتوا کجاست؟

گولاخهای حوزه‌ی محتوا که مغزشون خیلی روی فرم هستش و میتونن اون همه محتوا رو در کسری از ثانیه هضم کنند، کجا باشگاه رفتن، کجا تمرین میکنن، کجا وزنه میزنن، کجا بهشون گفته شده که داداچ داری اشتباه میزنی؟

باشگاهی وجود داره به نام نوشتن. دمبل قدیمی اش میشه کاغذ و قلم و هالترهای جدیدش میشه کیبورد و کامپیوتر.

خلاصه هر چقدر در طول روز بیشتر تمرین نوشتن کنیم، عضلات مغزمون بیشتر قوی میشه و میتونه محتوای بیشتری رو هضم کنه.

پینوشت:

خیلی دوست دارم در مورد مکملهای محتوایی هم صحبت کنم.

دوست دارم در مورد طرح کردن سوالات خوب صحبت کنم. در مورد کنجکاو بودن، در مورد گوگل کردن سوالاتمون صحبت کنم.

دوست دارم در مورد آشپزی محتوایی صحبت کنم.